just corey! geri dönülmez yerdesin..


dostum öldü dün topraga indirdim kendim gömdüm
anlatmasi bir hayli zor acisi sönmeyen bir kor yanar bu kalpte
sonunda sende çektin gittin he
yarim kalan hayallerinle mahkûm ettin maziye
biz ayni yerdeyiz yine sense bizsiz simdi nerde

kapali gözlerinle terk ettigin evin ailen kederde
bense dertle suskunum ve saskin halde belkide
yalandir diye umutluyum kizginim birazda sana
onca yilin hatrina vedasiz ayrilmak reva
kalkip baksana arkadaslarin kabir basinda
helal olsun varsa hakkim bir degil de bin defa
yirmi üç yasinda umutlara zamansiz elveda
sararmisti yüzün dönüp baktigimda son defa

acelemiz mi vardi sanki gömdük tam bir dakkada
kaçacak miydin ki dostum çaktik dokuz tane tahta
vefasiz olma arada bir misafir ol rüyama
eskilerden lafla varsin senden olsun her bir tafra
bir yani bos ve tadida yok sensiz kurdugumuz sofra
rabba isyan degil bu mektup yazdim ben bi dosta
arada gözlerim dolar gülüsünü hatirladikça
dostum elveda...

sende terk edipte gitme görürsen aglarken üzülme

biyani mezara gömdük senle çok severmisiz megerse
sen yasarsin bu kalpte artik geriye dönmesende
dün yanimda bugün nerde adina dünya denen kahpe
çekti yüzüne perde iste burasi böyle sahte
bir gün güldürürse elbet aglatir bir günde
yüzün hüzünlü son resimde

kabrinde kar var gözümde yas içimde yanar ates
gömüp döndük seni ve sen soguktan üsümedin mi kardes
hayatta sirt dönenlerin simdi alayi es

bes kurusluk maskelerinin ardi maskeden beles
rast gelirsen sen yüzles utanmadan kisner kalles
birkaç gebes duayi kesip yolda dedikoduyla pes
yarami desme der sorunca hazir gözlerinde yas
üzülme sen dostlarin var özleyip içten seven
isminin telaffuzunda kâh gülüp hüzünlenen
yakismamis son elbisen büyük sanki iki beden
beni avuntu söyleten dört bayram sensiz geçen
ve yok nesem son nefeste yüzünü dahi görmeden

ansizin çekip giden bedende sen yoktun neden
eceldi dostu gömdüren ölümdü kefeni giydiren
geri dönülmez diyarlarda tek bi basina senmisin
biz hasretinle kavrulurken sende bizi özlermisin
biyerden izlediysen sayet aglayip gülermisin
saka yapipta assam siniri sirt dönüp gidermisin
dün neseyken ortaminda bugün bize kedermisin
saysam bütün dertlerimi bikmadan dinlermisin

elalemin kalemi düzgün bizimkisi kadermisin

sende terk edipte gitme görürsen aglarken üzülme
biryani mezara gömdük senle çok severmisiz megerse
sen yasarsin bu kalpte artik geriye dönmesende
dün yanimda bugün nerde adina dünya denen kahpe

çekti yüzüne perde iste burasi böyle sahte
bir gün güldürürse elbet aglatir bir günde
yüzün hüzünlü son resimde..

0 yorum:

Yorum Gönder

kamera stop..!

''yalnızlığıma kapalı gişeyim..!''

İzleyiciler

About Me

kim istemez mutlu olmayı.. mutsuzluğa da var mısın?

arşiv